พิธีฌาปนกิจ เสนาโค้ก พี่น้องในวงการอาลัยรัก แก๊งเสนาใส่ยูนิฟอร์มไว้อาลัย

คนในวงการบันเทิงเดินทางมาร่วมส่ง “เสนาโค้ก” เป็นครั้งสุดท้าย หลังมะเร็งตับคร่าชีวิต

sena2

เต็มไปด้วยความเศร้าโศก พิธีฌาปนกิจ เสนาโค้ก หรือ สมชาย เปรมอำนาจงษ์ ที่จากไปอย่างสงบด้วยโรคมะเร็งตับ ในวัย 62 ปี ช่วงวันที่ 15 ก.ย. 2564 ที่ผ่านมา โดยครอบครัวได้นำร่างมาประกอบพิธีทางศาสนาที่ศาลาจารุมิลินท วัดชลประทานรังสฤษดิ์ ปากเกร็ด และก็ทำพิธีฌาปนกิจวันนี้ (21 เดือนกันยายน64)

โดยเวลาโดยประมาณ 12.30 น. ครอบครัว “เปรมอำนาจงษ์” ได้เขยื้อนศพของ “เสนาโค้ก” จากศาลาจารุมิลินท มายังที่เผาศพเพื่อทำพิธีประชุมเพลงในเวลา 14.00 น.
โดยลูกสาว “สมาย – รสธร เปรมอำนาจงษ์” เป็นผู้ถือรูปของผู้เป็นพ่อเดินนำ และก็มีแม่ (เมียเสนาโค้ก) รอเดินอยู่เคียงข้าง เวลาที่ลูกชายคนเล็ก “มาวิน เปรมอำนาจงษ์” ไม่อาจจะมาร่วมงานคุณพ่อได้ เนื่องด้วยกำลังเล่าเรียนอยู่ที่อเมริกา

นอกเหนือจากคนในครอบครัว พี่น้อง ก็ยังมีสหายพี่น้องในวงการสนุกสนานมาร่วมส่งดวงวิญญาณ “เสนาโค้ก” เป็นคราวสุดท้าย อาทิ ย่ำรุ่ง ภาสวย , ติ๊ก กลิ่นสี , เปิ้ล นาคร หินผาชัย , หนูแหม่ม สุริวิภา และผัว , เสนาเพชร , เจี๊ยบ วัชระ , อั๋น วัชระ แวววุฒิความสนุกสนาน ฯลฯ โดย “ทีมเสนา” ทุกคนได้พร้อมใจกันสวมชุดยูนิฟอร์มของผู้นำเสนอในรายการ “การทำสงครามขยับเหงือก” มาร่วมไว้อาลัย และก็ได้เปิดใจกับสื่อมวลชนว่า
sena
“แก๊งเสนา” สวมชุดมาอาลัยอาวรณ์?

หนูแหม่ม : “เป็นไอเดียของพี่เพชรคนแรก แล้วบอกให้พวกเรามารอตรงนี้เดี๋ยวเอาชุดมาใส่มาส่งพี่โค้ก”

ติ๊ก : “เขาไปเอาชุดจากเจเอสแอลมา แล้วมาทดลองใส่กันมอง โดยประมาณ 25 ปีที่มารวมตัวกันและก็สวมชุด

เปิ้ล : “เป็นยูนิฟอร์มแห่งการบรรลุเป้าหมายในยุคที่พวกเราเป็นเด็กๆกัน และก็พวกเราได้มีโอกาสมาทำกิจกรรมร่วมกันที่คนไทยทั่วทั้งประเทศสุขสบายมากๆในตอนนั้น ในชื่อ “การทำสงครามขยับเหงือก” มีพวกเราเป็นนิสิตเพิ่งจบมาใหม่ๆแล้วมารวมตัวกัน เรียกว่าเป็นงานชิ้นแรกๆในวงการสนุกสนานที่พวกเราได้มีโอกาสสร้างเนื้อสร้างตัวมาจนถึงทุกวันนี้ และก็นี่คือชุดยูนิฟอร์มเสนาแห่งการบรรลุเป้าหมาย จริงๆพวกเรายังมีอีกหลายท่านที่รวมอยู่ ไม่ว่าจะเป็น เสนาหอย , เสนนาลิง , พระโน้ส อุดม ฯลฯ

ย่ำรุ่ง : “วันนี้ก็มาส่งพี่โค้กนะครับ เขาหมดกรรมไปแล้ว แม้กระนั้นพวกที่เหลือคือยังมีกรรมอยู่ จะต้องอยู่ม้วนใช้กรรมกันต่อไปเนอะ ก็มาส่งเขา เขาไปก็ดี”
หนูแหม่ม : “ถามคำถามว่าความน่ารักของพี่โค้กมีอะไรบ้าง ข้อเท็จจริงพี่โค้กพี่ใหญ่ เป็นคนที่รอช่วยมองทั้งหมดทุกอย่าง ในเวลาที่มีคนไหนด่าพวกเราหรือตำหนิพวกเรา พี่โค้กจะออกหน้าให้ตลอด ก็คือรับผิด รับชอบทั้งหมดทุกอย่างของพวกเรา มองคิวให้ ดูแลน้องๆตบๆให้มันเป็นไปในแนวทางนี้ คือเป็นรุ่นพี่ผู้ใหญ่ที่รอดูแลพวกเราตลอด เพราะฉะนั้นวันนี้ก็จะเป็นวันที่พวกเรามาส่งพี่เขาเป็นวันสุดท้าย ก็พูดว่าพวกเราส่งพี่ได้เพียงนี้นะ เดี๋ยวก็พบกัน แม้กระนั้นเจอพี่ติ๊กก่อน (หัวเราะ)”

ก็ไม่มีอะไรที่จะทำให้พวกเรารู้สึกรำลึกถึงพี่ได้นอกเหนือจาก..คือหลายท่านบางครั้งก็อาจจะคิดว่าเพียงนี้หรอ แม้กระนั้นมันคืออย่างที่พี่เปิ้ลพูดไปหมดแล้ว คือยูนิฟอร์มแห่งการบรรลุเป้าหมายของพวกเรา พวกเราเกิดมาจากนี้ร่วมกัน เพราะฉะนั้นวันนี้พวกเราทำสิ่งที่สามารถทำเป็นเยี่ยมที่สุดก็คือมาส่งพี่ด้วยชุดนี้กันค่ะ ช่วงเวลานั้นพวกเราสุขสบายในการปฏิบัติงานกันมาก มีครบรสเลยจ้ะ”

จากนั้นเหล่าเสนาร่วมร้อง “เพลงการทำสงครามขยับเหงือก” และก็ทางด้าน “หนูแหม่ม” ก็ได้ตะโกนหันไปที่ที่เผาศพว่า “โชคดีค่ะพี่โค้ก”