คารวะ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณงามความดีไว้ล้นหลามอย่างมากให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “วงการกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อสุดยอด ด้วยการเป็นเจ้าของสมาคมฟุตบอล เลสเตอร์ สิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) เหลือเชื่อ ในการพาทีม “จิ้งจอกประเทศไทย” คว้าชัยชนะพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าแปลกที่สุด
ผมมิได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แม้กระนั้นรู้สึกชื่นชอบท่านที่เป็น “คนรวยใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักตอบแทนคุณแผ่นดินถิ่นฐานบ้านช่องในทุกแบบ เท่าที่ศักยภาพของตัวเองพึงจะกระทำได้

ขณะที่คุณวิชัยไปซื้อทีมเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆมิได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เนื่องจากว่าดูเพียงว่าเป็น “ของเล่นคนร่ำรวย” ที่มิได้มีสาระ กับประเทศชาติสักเท่าไรนัก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับวงการ “ฟุตบอลไทย” ที่ยังดูไม่ออกว่า จะได้คุณูคุณประโยชน์ที่ตรงไหน

จนกระทั่งทีม “จิ้งจอกประเทศไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนกระทั่งทำให้ผู้คนทั่วโลกต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “ชาวไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกพวกเรา แปลงมาเป็นค้อมทำความเคารพด้วยความเต็มใจ “สารภาพ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงงาน “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเด็กไทย ให้ไปฝึกวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว นั่นแหละ ผมถึงได้พอเข้าใจถึงแนวทางอันลุ่มลึก ของท่านประธานวิชัย ที่ปรารถนาสร้างฐานให้นักเตะไทย ได้มีวิถีทางไปค้าแข้งในยุโรป

ต้องกล่าวว่า ในอังกฤษอาจจะยังเกิดเรื่อง ที่ยากเย็นสำหรับนักฟุตบอลชาติพวกเรา โดยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ จึงเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้ายึดครองทีมโอเอช ลูเวิน

และก็เป็น “เจ้าโคนง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” ทีมชาติไทย ที่ได้รับช่องทางให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งถัดไปก็มั่นใจว่า จะมีแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านวิถีทางนี้กันอีก เนื่องจากว่าตัวท่านเอง อยากจะมองเห็นนักฟุตบอลไทย ได้ไปค้าแข้งที่ยุโรปกันไม่น้อยเลยทีเดียว

ลักษณะเดียวกันกับที่นักเตะญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้ดูกันมาแล้ว
โดยปลายทางที่ฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจเสมือนชาวไทยทั่วทั้งประเทศ ป้อมปราการหัวใจว่ายิ่งมีแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่รุ่งโรจน์แล้วมากแค่ไหน

ช่องทางที่ “ทีมชาติไทยจะไปฟุตบอลโลก” ก็ย่อมมีเยอะขึ้นเรื่อยๆแค่นั้น

น่าเสียดายอย่างมากนะครับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แม้กระนั้นไม่มีช่องทางได้มองเห็นดอกผลของมัน

ต่อไปนี้ ก็อาจเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่ต้องตกทอดจิตวิญญาณ แล้วก็เจตนารมณ์ของผู้เป็นบิดาให้สมบูรณ์แบบถัดไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…นะครับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยฟุตบอลโลก” ชิ้นนี้ เผยแพร่ลงในหน้าข่าวเกรียวกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยเมือง ตั้งแต่วันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อเกือบจะ 3 ปีที่แล้ว
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสมาคมอันเป็นสุดที่รักของสาวก “จิ้งจอกประเทศไทย” เลสเตอร์ สิตี้

แล้วก็เป็นอย่างยิ่งหัวใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่พ่อได้สร้างไว้ให้คงอยู่ชั่วกัลปาวสาน

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ด้วยประกายตาแวววาม

จ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๋าวิชัยจ้องดูอยู่
เป็นโมเมนต์ติดอกติดใจ.. ที่ไม่อยากคำบรรยาย

ใดๆก็ตามกับการบรรลุผลอันยิ่งใหญ่ ของทีมฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นชาวไทย

แม้กระนั้นสามารถทำให้ฝรั่งมังค่า ต้องยอมชูหัวใจให้โดยอาการเงียบ
ถึงในตอนนี้ขอแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทชายหนุ่มเชื้อสาย “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตทำความเคารพ..อย่างแท้จริง.